Breg Blogt over de Bolide van Bregje Boer

Bregje. Een heldin. Overwon haar angsten en scheurt nu zonder problemen van oost naar west en van zuid naar noord. Had iets met seinende truckers. Rijdt in het snoepje van de week: Haribo.

dav

Naam: Bregje, 35 jaar op de teller en parkeert tussen de Limburgse Vlaaien.
Bolide: Renault Clio Estate (edit manlief Etienne: Renault Clio Estate 1.6 16v Corporate Sport met 72 KW en een tweetraps turbo)
Trotse eigenaar sinds: Sinds 2011 het trotse bezit van haar lief Etienne
Rijbewijs sinds: 1999
Haribo maakt Bregje fröh

Haribo is vernoemd naar de letters op zijn kentekenplaat. We hebben er weken over gedaan om een leuke naam te verzinnen, maar bleven toch terugkomen bij deze naam. Die was er inmiddels zo ingeslopen, dat er geen weg meer terug was. Voor Etienne Haribo kreeg reed hij rond in een rode Suzuki Alto (edit Etienne:Suzuki Alto LT, met 0,14 KW en een casettedeck. Echte mannen hoeven niets te compenseren *ahum*), die hij liefdevol Suzy had gedoopt. Bedenk daarbij dat mijn lief zelf roodharig is en het plaatje van dit illustere duo is compleet!

Jij en Haribo: een stel om op te vreten?

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik een haat-liefde verhouding heb met Haribo. En niet alleen met hem, ook met al zijn soortgenoten, ongeacht hun afkomst. Sinds een jaar of 4 ben ik namelijk regelmatig bang in de auto. Een burnout heeft er voor gezorgd dat mijn angst.jpgstaat van alertheid achter het stuur nogal is opgeschroefd, waardoor ik overal gevaar zie. Het laatste jaar ben ik actief de strijd aan gegaan met mijn angst en het gaat steeds beter. Afgelopen weekend reed ik nog van Maastricht naar Dordrecht, zonder ook maar één keer bang te zijn. Ik reeds zelfs nog door een paar mistbanken heen alsof het niks was.

En dat was echt heel wat. In het verleden raakte ik al volledig in paniek als ik een vrachtwagen in moest halen. Met klamme handjes, een sterk verhoogde hartslag en samengeknepen billen haalde ik in. Als ik naast Etienne zat en hij reed, had ik de handgreep boven mijn hoofd (hoe heet zo’n ding eigenlijk??) stevig vast en met mijn andere hand kneep ik in mijn stoel. Op het aller diepste dieptepunt was ik er van overtuigd dat een vrachtwagen die we inhaalden ons niet zag en ons van de weg zou drukken. Wat uiteraard helemaal niet gebeurde.

Autorijden: Zure terugblikken of Zoete herinneringen?

Weet je wat gek is aan die angst? In 2010 reed ik nog in mijn eentje naar de Bourgogne voor een vakantie met familie. Ruim 700 kilometer in mijn eentje in de Ford Ka van mijn moeder. Ik vond het heerlijk, die vrijheid en lekker scheuren. Wat ik overigens heel raar vond, waren de vrachtwagens die steeds met hun lichten seinden. Ik ben serieus bij elke stop een rondje om de auto gelopen om te zien of ik misschien iets raars had. Oké, een blonde dame alleen in een auto met een krat Jupiler achterin was misschien wel geinig voor de truckers. Later snapte ik pas dat vrachtwagenchauffeurs vaker naar elkaar seinen…

Haribo: een glimmende toverbal of een mat dropje?

We zijn beiden niet van die fanatieke autopoetsers, dus als Haribo mazzel heeft rijden we regelmatig even met hem door de carwash voor een uitgebreide beurt. Het wordt tijd dat spek_2onze dreumes oud genoeg wordt om met een emmer en een spons aan de slag te gaan voor een paar euries, maar ik ben bang dat dit nog wel een paar jaar duurt.

Rij je als een pittige salmiakbal of een zacht spekje?

Je kunt wel zeggen dat we allebei brave rijders zijn. Zeker ik, met mijn angst. Alhoewel ik soms, op een lege snelweg weleens op mijn snelheidsmeter kijk en zie dat ik ineens 140 rijd. Oeps! Dit is dan overigens bijna altijd de schuld van de Foo Fighters. Mijn redders in nood en de muziek die mij altijd een enorme oppepper geeft als ik een stuk rijd. Maar gelukkig vallen er hier echt zelden tot nooit bekeuringen op de mat,

Is Haribo jullie favoriete snoepje of wil je ook wel eens een ander smaakje proberen?

Hoe dol we ook op Haribo zijn, hij is niet onze droomauto. Etienne droomt van een Volvo P1800 en/of een Peugeot RCZ. Ik droomde vroeger altijd van een Fiat 500, zo’n oldtimertje.  Lijkt me nog steeds enig, maar niet echt praktisch. We hopen binnen een paar jaar Haribo in te kunnen ruilen voor een mooie Skoda Octavia.
En ja ook deze zal een naam krijgen, dus mocht iemand al ideeën te binnen schieten….Octaaf de Bolle?

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Breg Blogt over de Bolide van Bregje Boer

  1. Haha, die Breg! Ik heb geen angst om auto te rijden, maar stiekem herken ik er wel veel in. Vrachtwagens inhalen is ook niet mijn hobby. Zeker niet met mijn lief naast mij. Zoals die keer in Frankrijk rond de Middellandse zee. De kenners weten vast hoe daar de haarspeldbochten zijn in de bergen. Nou die doe ik NOOIT meer, zeker niet met mijn lief naast mij.
    Maar goed, zo`n Fiatje 500 zie ik ook wel zitten en daarin hoef ik helemaal niet Frankrijk te rijden, daar tuf ik lekker mee over de Nederlandse wegen. In mijn dromen dan….

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s