De inparkeertrilogie van Naomi Smits #1

Een blog voor Vroemmmama door Naomi Smits alias Doppie die zich liever laat rijden dan zelf achter het stuur kruipt…Deel 1 

Doppie_Vroemmmama_6_7d4

 

Naam: Naomi Smits, 34 jaar op de teller, parkeert het liefst voor heel lang.
Bolide: Ford Focus
Trotse eigenaar: Vooral van haar fiets
Rijbewijs sinds: Dat was een heel avontuur….

 
gefeliciteerd

Dimitri. Zijn naam was Dimitri. Voluit Dimitri de Zeeuw. En vandaag de dag – 24 juli 2016 –
kan ik niet anders dan aan deze woeste autogodheid denken. Het is namelijk exact vijftien jaar geleden dat ik mijn felbegeerde roze papiertje heb behaald. Tot grote verbazing van Karel mijn lompe instructeur, zijn nog lompere zoon Henrico – fingers crossed dat zij nog nooit van Vroemmmama en fans hebben gehoord –, mijn ouders, mijn vrienden, kortom iedereen met wie ik rond die tijd een connectie had. Want ja, Naomi en auto’s. Dat is net zoiets als water en vuur. Als Ike en Tina Turner. Als een Rolls Royce en een Trabantje. Als diesel en benzine.
Enfin, laat ik bij het begin beginnen.
fiets1
Ik houd van mijn fiets. De liefde voor het stalen ros is begonnen in mijn jeugdjaren. Met veel plezier fietste ik overal heen. Naar heinde en verre. Als het goed weer was uiteraard.
En in een tijd zonder Buienradar of dergelijke weeralarmcentrales kwam ik nogal eens van een koude en natte kermis thuis. Fietsen in de regen. Nee. Mijn middelbare school lag acht kilometer verderop. Leuk als de zon schijnt, minder leuk als er diverse soorten neerslag naar beneden dwarrelen of razen. Ik kon niet wachten totdat ik een bolide onder mijn weelderige derrière kon krijgen. Lekker cruisen. Lekker scheuren. Lekker droog de eindbestemming bereiken.
Maar ja, ik moest nog heel wat kaarsjes uitblazen eer ik er achttien jaar zou worden.

De tijd verstreek en in het jaar 2000 was het zo ver. De rijbewijsgerechtigde leeftijd was bereikt. Door echter een ongelukkige speling van het lot – lees: vijf complete black outs paniekaanvallen tijdens mijn eindexamen Gymnasium en dus gezakt  – moest ik mijn giveupinparkeerdromen even uitstellen. Geen probleem. Zo kon ik nog even sparen voor mijn droomauto. Vaderlief kwam me tegemoet: hij zou de lessen van de drieweekse spoedcursus betalen, net als één keer theorie en één keer examen. Ik zag de scheurbui al hangen. Want examens bleken dus niet zo mijn ding. Uitstel van auto-executie dus.
In mijn ‘extra jaar’ zoals ik het gekscherend noemde, chauffeurde één van mijn mede gezakte partners-in-crime – we waren met een clubje van vijf – mij van en naar school. Daar is denk ik mijn voorliefde van gereden worden in plaats van zelf achter het stuur kruipen begonnen. In combinatie met de angst voor toetsing geen goede combi om te beginnen aan de autorijles.

 

En toen werd het zomer. Zomer 2001. Glansrijk mijn eindexamen gehaald en als klap op de carrosserievuurpijl werd de eerste datum voor de rijles geprikt. Het zou een aantal zeer enerverende weken worden. En om een lang verhaal kort te maken. Het was een ramp. Ik val meteen met het portier in huis als ik zeg dat ík een ramp was. Lompe Karel was een rijles4ramp. Zijn nog lompere zoon was een nog grotere ramp. Na twee uur zwoegen kwam ik elke keer overstuur thuis. Huilend, vloekend, tierend. Mijn ouders hadden geen idee wat ze met mij aan moesten. Mijn moeder besloot het bestuursrecht in eigen handen te nemen en ging de confrontatie met de heren rijinstructeurs aan. Eindoordeel: “Naomi is veel te eigenwijs en stelt teveel vragen.” Tja, daar konden die twee niet tegen. Heel even voelde ik mij gekwetst, omdat ik nu eenmaal zo ben. Ik wil weten waarom het handiger is om in z’n twee over een rotonde te scheuren. Ik ben benieuwd naar achterliggende gedachte als we spreken over kleuren remlichten en bebouwde kommetjes. Ik wil het geheel zien. Ik wil een expert zijn. Maar goed, ik moest me er bij neerleggen dat hier geen antwoord op zou krijgen.
Nu niet en nooit niet….

Maar onze Driftende Doppie geeft niet op, natuurlijk niet! Wordt vervolgd, volgende week zondag, in deel 2…..

Photocredit: Tekstbureau Doppie / Pinterest 

 

Advertenties

4 gedachtes over “De inparkeertrilogie van Naomi Smits #1

  1. Pingback: De inparkeertrilogie van Naomi Smits #2 – vroemmmama

  2. Pingback: De inparkeertrilogie #1 - Tekstbureau Doppie

  3. Pingback: De inparkeertrilogie van Naomi Smits #3 – vroemmmama

  4. Pingback: De inparkeertrilogie: Hoe gaat het nu met… – vroemmmama

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s